എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി [ഹസ്ന] 170

വിദ്യ : “എന്താടാ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നെ.. പതിവില്ലാതെ?”

വിദ്യയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആകുലതകൾ അവൾക്ക് പിടികിട്ടിയിട്ടുണ്ടോ? ഞാൻ ഒന്ന് പതറി, എങ്കിലും ഒരു കള്ളച്ചിരി വരുത്തി സംസാരിച്ചു.

​ഞാൻ : “ഒന്നുമില്ലെടാ… ഇന്ന് രാവിലെ അച്ഛന്റെ ഫോൺ വന്നിരുന്നു. കടബാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ് കുറച്ച് ടെൻഷൻ അടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു, അതാണ്.”

​വിദ്യ : “അയ്യോ, അതൊക്കെ പതുക്കെ ശരിയാവില്ലേടാ. നീ വിഷമിക്കണ്ട. എല്ലാം ദൈവഹിതം പോലെ നടക്കും.”

​അവൾ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ റൂം നമ്പറിലായിരുന്നു. അവളോട് കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറയാൻ എനിക്ക് തോന്നി, പക്ഷേ ഒരുകണക്കിന് അത് നന്നായി എന്ന് കരുതി. അവൾക്ക് അവളുടെ ജീവിതവും പ്രണയവുമൊക്കെയായി നടക്കുകയാണ്, ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് അവളുടെ സന്തോഷം കൂടി നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

ഞാൻ കോളേജ് വിട്ടു നേരെ വീട്ടിൽ വന്നു.. കൊറേ ആലോചിച്ചു കിടന്നു. ഇനി അമ്മക്ക് അവിടെ എന്തേലും പുതിയ ജോലിയുണ്ടാവുമോ അതോ പ്രൊമോഷൻ ആയോ അതോ ഇനി അമ്മ പുതിയ പെർഫ്യൂം ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയോ.. അങ്ങനെ സംശയങ്ങൾ അതുപോലെ ഈ ഹോട്ടൽ റൂം എന്തിനാണാവോ.. ഇനി ഞാൻ ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്ന ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്നും എനിക്ക് അറിയില്ലാത്ത മട്ടിൽ ആയി..

അങ്ങനെ ചിന്തകൾ കാടുകയറിയപ്പോൾ എനിക്ക് വീട്ടിൽ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മനസ്സിലെ സംശയങ്ങൾ എന്നെ അത്രമേൽ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ച് ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അമ്മയുടെ ബാഗിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ആ കടലാസ് കഷ്ണം ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാൻ എടുത്തു നോക്കി.