കളിയാട്ടങ്ങൾ 2 [ലസ്റ്റർ] 67

“പക്ഷേ ഇവൻ. എന്തൊരു ഓറയാണ് ഈ ചെക്കന്. ഞാനവന്റെ സുപ്പീരിയർ ആയിട്ടും, എന്റെ സൗന്ദര്യം നന്നായറിയുന്നത് കൊണ്ട് അത്യാവശ്യം നല്ല ജാഡയും ആത്മവിശ്വാസവും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആണുങ്ങളെയൊക്കെ വല്ലാത്തൊരു ആഹ്ലാദത്തോടെ അവഗണിച്ചിട്ടും, ഒരാളുടെ ഭാര്യ ആയിട്ടുകൂടി,

അവനോട് യാതൊരു ഉളുപ്പും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിച്ചു പോയില്ലേ. എന്റെ കഴപ്പ് അവൻ മനസ്സിലാവാൻ വേണ്ടി മനപ്പൂർവ്വം ബീഹാവ് ചെയ്തില്ലേ. അപ്പൊ എന്റെ അവസ്ഥ ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കിക്കേ. നിനക്കും ഇവിടുള്ള എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങൾക്കും തോന്നിയ ആ ഒരു വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമുണ്ടല്ലോ, അതിന്റെ പീക്കിലിണ് എനിക്കും തോന്നുന്നത്. ഹി ഈസ് അ സ്പെഷ്യൽ എഡിഷൻ. നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ശരിക്കും ഒരു സിംഹം തന്ന.”

ബുള്ളറ്റ് ഓടിച്ചുപോയ വാഹിദിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് രഞ്ജിനി പറഞ്ഞു. അവസാന വാക്കുകൾ അവൾപോലും അറിയാതെയാണ് രഞ്ജിനി അവൻ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി പിറുപിറുത്തത്.

“ഊം ഊം.. ശരിശരി. നിങ്ങൾ വണ്ടിയെടുക്ക്. എനിക്ക് വാങ്ങിച്ചുതരാമെന്ന് പറഞ്ഞ ഡ്രസ്സ് പോയി നോക്കാം.” രമ്യ രഞ്ജിനിയുടെ മനസ്സ് ഇളക്കം തട്ടിക്കഴിഞ്ഞത് കണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“നിനക്കോ. ഞാൻ എനിക്ക് വാങ്ങുന്ന കാര്യമല്ലേ പറഞ്ഞത്. നിനക്ക് വാങ്ങിച്ചു തരാമെന്ന് ഞാനെപ്പോ പറഞ്ഞു?”

രഞ്ജിനി അതിശയം കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ രമ്യയെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“വണ്ടിയെട് വണ്ടിയെട്.. ചുമ്മാ സമയം കളയാതെ. ഡ്രെസ്സല്ല, തറവാട് തന്നെ എനിക്ക് എഴുതിത്താരാൻ റെഡിയാകും ന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. രണ്ടു ദിവസം അങ്ങ് കഴിയട്ടെ.”