കളിയാട്ടങ്ങൾ 2 [ലസ്റ്റർ] 67

“രഞ്ജു, ഇവനെ അധികം വിശ്വസിക്കേണ്ട ട്ടോ. മുഖത്തെ മാന്യത കാണുമ്പോ മനസ്സിലാവുന്നില്ലേ ആള് വെറും തരികിടയാണെന്ന്.”

രഞ്ജിനിയെ സംസാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ അവൾ വിഷയം മാറ്റി. രഞ്ജിനി ചെറുതായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാഹിദിനെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിയതേയുള്ളൂ, ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“എന്തായാലും നിന്നെപ്പോലൊരു തരികിടയുടെ കൂടിയതിനു ശേഷമേ ഞാനും തരികിടയായി മാറിയിട്ടുണ്ടാവൂ.”

വാഹിദ് രമ്യയോട് പറഞ്ഞു. അവൾ മുഖം കോട്ടി അവനെ കൊഞ്ഞനം കുത്തി. എന്നിട്ട് രഞ്ജിനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“രഞ്ജു, ഞാനെന്നാ വാഹിദിന്റെ കൂടെ പോയേക്കാം. ഏതായാലും കെട്യോൻ പൊട്ടൻ ഉടനെ വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നിങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ ഈ കൊരങ്ങൻ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തോളും.”

അതുകേട്ടപ്പോൾ രഞ്ജിനിയുടെ മുഖം ഒന്നുകൂടി മങ്ങി. അവൾ ചെറിയൊരു നിരാശ കലർന്നത് പോലെ രമ്യയെ നോക്കി. രമ്യയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു. രഞ്ജിനിയെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ വാഹിദിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“എടാ, ഈ ഫ്രൈഡേ നൈറ്റ്‌ ജോലി കഴിഞ്ഞു നമുക്ക് രഞ്ജുന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. ഫ്രൈഡേ ആഫ്റ്റർനൂൺ എന്റെ പുള്ളിക്കാരാനും അമേരിക്കയ്ക്ക് പോകും. രണ്ടുദിവസം ഓഫ് അല്ലേ. നമുക്ക് രഞ്ജുവിന്റെ വീട്ടിൽ ക്യാമ്പ് ചെയ്യാം, എന്തേ.?”

രഞ്ജിനി നന്ദിയോടെ രമ്യയെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കടപ്പാടിന്റ ഭാവം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് രമ്യയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചു. രമ്യ വാഹിദിനെ നോക്കി കണ്ണുകൊണ്ട് ഓക്കേ അല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു.