കളിയാട്ടങ്ങൾ 2 [ലസ്റ്റർ] 67

രഞ്ജിനി കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് മൗനത്തിലായി. രണ്ടുപേരും സംസാരിക്കാതെ അൽപാല്പമായി മദ്യം നുകർന്നു. പതിയെ ലഹരിയുടെ മായാവലയത്തിലേക്ക് ആ രണ്ടു സ്ത്രീകളും വഴുതുകയും കണ്ണുകളിൽ ചടച്ച ഭാവം കടന്നുവരികയും ചെയ്തു. കുറച്ച് ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന പുൽത്തകിടിയുടെ അതിരിലുള്ള മതിലിനപ്പുറം റോഡിലൂടെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു പോകുന്ന വാഹങ്ങളുടെ ചക്രം റോഡിൽ ഉയരുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം.

“എന്നെ അവന് ഇഷ്ടമാകുമോ രമ്യ? എന്റെ ശരീരം ഉടഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ടോ?”

പൊടുന്നനെ ഏതോ ആലോചനയുടെ ഗർത്തത്തിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തുന്നത് പോലെ രഞ്ജിനിയുടെ ചോദ്യം ഉയർന്നു.

“രഞ്ജു.. എന്റെ വായിൽ നിന്ന് സുഖിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കേൾക്കാനുള്ള അടവ് പുറത്തെടുക്കല്ലേ. നിങ്ങൾക്ക് തന്നെയറിയാം, നിങ്ങളുടെ സെക്സി ലുക്കും കണ്ടാൽ കണ്ണെടുക്കാൻ ആണുങ്ങൾക്ക് തോന്നില്ലെന്നും.”

രമ്യ രഞ്ജിനിയെ കളിയാക്കി. രഞ്ജിനി പക്ഷേ തമാശയായിട്ട് ചോദിച്ചതായിരുന്നില്ല. വാഹിദ് തന്നെക്കാൾ കുറച്ച് പ്രായം ചെറുപ്പമാണ്. കാണാനും വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ടും വളരെ യോഗ്യതനായ ഒരു യുവാവും. വ്യക്തിപരമായി അവനെ മനസ്സിലാക്കി കഴിയുന്ന ഏത് പെണ്ണും അവന്റെ പ്രഭാവലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടുപോകുന്നത് പോലെയുള്ള വ്യക്തിത്വവും. ചള്ളു പെൺകുട്ടികൾ മുതൽ തന്നെപ്പോലുള്ള സൊസൈറ്റി ലേഡീസ് വരെ അവന്റെകൂടെ ശരീര സുഖത്തിന് വേണ്ടി പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ തയ്യാറാവുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങിനെയൊരു പുരുഷന് ആർത്തിതോന്നാൻ മാത്രം തന്റെ ഉടൽ കാമതുരവും മദാലാസവുമാണോ എന്നൊരു അപകർഷത അവളെ ചൂഴ്ന്നു നിന്നിരുന്നു.