കളിയാട്ടങ്ങൾ 2 [ലസ്റ്റർ] 67

“അതിന് സാർ ആരോടും സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല ല്ലോ. എന്നെ മാത്രം ഒഴിവാക്കിയതൊന്നും അല്ലല്ലോ.”

വനജ അവനെ അനുകൂലിക്കുന്നത് പോലെ രമ്യയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി.

“എങ്കിൽ സംസാരിക്കാനും മിണ്ടാനും ഒന്നും നിക്കണ്ട ട്ടാ. മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമർ കണ്ടില്ലേ.. ഗന്ധർവ്വ ജന്മമാ. അടുത്തുകഴിഞ്ഞാൽ ആ പെണ്ണ് വീണുപോകും.”

രമ്യ അവനെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വീണ്ടും അടക്കിപ്പിടിച്ചു കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. ചെറുതായി വനജയും ചിരിച്ചു.

“അതുള്ളതാ, ഞാനും കാണുന്നുണ്ട്. സാറിവിടെ വന്നതിൽ പിന്നെ ഇവിടെയുള്ളവളുമാരുടെ ഇളക്കം കാണുന്നുണ്ട്.” വനജ രമ്യയെ ശരിവെക്കുന്നത് പോലെ അവളുടെ അഭിപ്രായത്തോട് യോജിച്ചു. വാഹിദ് അപ്പോഴും അവരുടെ തമാശയ്ക്ക് ഒപ്പം ചേർന്നു ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ.

“കണ്ടോ കണ്ടോ. ഇപ്പൊ ന്തായി, ഞാൻ പറഞ്ഞത് കറക്റ്റ് ആയില്ലേ. ഇനി വനജചേച്ചി അടിച്ചോണ്ട് പോകുമോ ചേച്ചീ.?”

വനജയും താൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ രമ്യ വഹിദിനോട് തട്ടിക്കയറി സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞിട്ട് വനജയെ നോക്കി ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യം അവരെ വല്ലാതെ നാണിപ്പിച്ചു. അല്പം പരന്ന അവരുടെ ഇരുനിറമുള്ള കവിളുകൾ ചുവന്നു.

“ഒന്ന് പോ മോളെ. സാറിന്റെ മുന്നിലിട്ട് നാണം കെടുത്തല്ലേ.”

“അയ്യടാ. നാണം വന്നപ്പോ തള്ളയുടെ ഭംഗി കണ്ടില്ലേ. മുടിഞ്ഞ ലുക്കാ പെണ്ണുംപിള്ളക്ക്. ഞാൻ ഉള്ളതാ ചോദിച്ചേ. മുഴുവനായും അടിച്ചോണ്ട് പോകാതെ കുറച്ചെങ്കിലും എനിക്ക് മിച്ചം തന്നേക്കണം.”