മാളവിക 8 [Abhisha] 132

​”മോളേ… നീ വല്ലാതെ നനയുന്നുണ്ടല്ലോ,” അയാൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​മാളവിക പേഴ്സുമായി നിവർന്നു നിന്നു. അവൾ പൈസ എടുത്തു നീട്ടുമ്പോൾ അവളുടെ പിങ്ക് ടോപ്പിനുള്ളിലെ ആ ലൈറ്റ് പിങ്ക് ബ്രായുടെ വിടവ് അയാളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് തൊട്ടുമുന്നിലായിരുന്നു. അവൾ പൈസ അയാളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു കൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:

​”ചേട്ടാ… ഇത്രയും മതിയോ?അതോ ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും വേണോ?”

​അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിലെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയ അയാൾ ഒന്നുകൂടി അവളിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്നു. “മോളേ…”മാളവിക അയാളുടെ മുഖത്ത് പറ്റിയിരുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ ഒന്ന് തുടച്ചു മാറ്റി.ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പോകണം,” അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മിക്കൊണ്ട് കാറിനുള്ളിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു.

​കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോഴും റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ മാളവിക കണ്ടു, ആ ചേട്ടൻ കുടയും പിടിച്ചു തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്.മാളവിക ഹോസ്പിറ്റൽ പാർക്കിംഗിൽ കാർ ഒതുക്കി നിർത്തിയപ്പോൾ പുറത്ത് മഴ തിമർത്തു പെയ്യുകയായിരുന്നു. കാർ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങാൻ മടിച്ച് അവൾ ഒന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ്, ലിഫ്റ്റിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ പയ്യൻ ഒരു വലിയ കറുത്ത കുടയുമായി കാറിന് അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നത്.

​കാർ വിൻഡോയിലൂടെ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ ഡോർ തുറന്നതും അവൻ കുട അവൾക്ക് മുകളിലായി പിടിച്ചു.

ആ ചെറിയ കുടയ്ക്കുള്ളിൽ മഴയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി അവർക്ക് വല്ലാതെ ഒട്ടി നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. മാളവികയുടെ ഇടതുകയ്യിൽ തന്റെ വാനിറ്റി ബാഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ബാലൻസ് കിട്ടാനായി അവൾ തന്റെ വലതുകൈ കൊണ്ട് അവന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.