മാളവിക 8 [Abhisha] 132

​അവൾ പകുതി തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ, ചുണ്ടിൽ ഒരു മയക്കുന്ന കള്ളച്ചിരി വരുത്തി സാറിന്റെ കാതുകളിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.

​”സാർ… എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഈ കാറിനുള്ളിലാ ഉള്ളത്. ഈ വിജനമായ വഴിയിൽ വെച്ച്, ഇവിടെ വെച്ചാണോ സാറിന് എല്ലാം ചെയ്യേണ്ടത്?” അവൾ അതീവ വശ്യതയോടെ ചോദിച്ചു.

​”മാളൂ… നീ ഒന്നു സമ്മതിക്ക്, എനിക്ക് ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിന്നെ വേണം,” സാർ അവളുടെ നഗ്നമാകാൻ തുടങ്ങിയ വയറിലേക്ക് കൈകൾ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ആർത്തിയോടെ പറഞ്ഞു.​”ഇവിടെ വെച്ചല്ല സാർ… വണ്ടി പുറകിലുണ്ട്.അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

​അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വിനോദ് സാറിനെ പതുക്കെ പുറകോട്ട് മാറ്റി, തന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറിയ ബനിയൻ ടീഷർട്ട് വലിച്ച് താഴേക്ക് നേരെയിട്ടു.

ഉടൻ തന്നെ അവൾ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്തെ ഇറങ്ങി അവൾ തന്റെ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, വിനോദ് സാർ കാറിനുള്ളിലിരുന്ന് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ ആ താളത്തിലുള്ള ചന്തികളുടെ ചലനങ്ങൾ ഓർത്തു ഉമിനീരിറക്കുകയായിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും വണ്ടികളെടുത്ത് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. മഴയത്ത് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കാറിലെ ഡാഷ്‌ബോർഡിൽ കിടന്ന മാളവികയുടെ ഫോൺ വീണ്ടും ശബ്ദിച്ചത്. നോക്കിയപ്പോൾ ചെന്നൈയിൽ നിന്നും അർജുൻ ആണ് വിളിക്കുന്നത്. അവൾ വേഗം വണ്ടിയിലെ ബ്ലൂടൂത്ത് വഴി കോൾ കണക്ട് ചെയ്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”ഹലോ മാളൂ ചേച്ചി … എവിടെയാ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെയാണോ?” ചെന്നൈയിലെ തന്റെ റൂമിലിരുന്ന് അർജുൻ തിരക്കി.