നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 26 [കാവൽക്കാരൻ] 518

അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു രോദനമായി മാറുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരമാസകലം പേടികൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ആ പേടിയുടെ തീവ്രത എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പറയാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല ദേവാ… സ്വന്തം ജീവൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം എന്നോർത്ത്, മക്കളെയും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച്, ശ്വാസം പോലും ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ എടുത്ത് ഇരുട്ടിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യരുടെ ഭയം! മരണത്തിന്റെ ആ വലിയ ഗന്ധം എന്റെ തലച്ചോറിനെ വല്ലാതെ മരവിപ്പിക്കുന്നു…”

ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താളം തെറ്റിക്കുന്ന ആ മഹാവിപത്ത് ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ മണ്ണിൽ വേരുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് എനിക്കപ്പോൾ വ്യക്തമായി. ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത വലിയൊരു അന്ധകാരത്തിലേക്ക് ഈ നാട് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു! പുറത്ത് എവിടെയോ ചിലന്തിവല നെയ്യുന്ന ആ വലിയ ദുഷ്ടശക്തിയുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം എന്റെ കാതുകളിലും മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

നിധിയുടെ വിതുമ്പലുകൾക്കിടയിലാണ് പെട്ടെന്ന് വാതിലിൽ ആ നേർത്ത മുട്ട് കേട്ടത്.

കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ വലിയൊരു ഞെട്ടലോടെ നിധി തുറന്നു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും പതുക്കെ മാറിനിന്നു. പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം രാഹുൽ പതുക്കെ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.

പുറത്ത് ഐഷു ചേച്ചിയായിരുന്നു! ചുറ്റും ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഭയത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം, വേഗത്തിൽ അകത്തേക്ക് കയറിയ ചേച്ചി യാതൊരു ശബ്ദവുമില്ലാതെ വാതിൽ തിരികെ അടച്ചു ഭദ്രമായി കുറ്റിയിട്ടു.