നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 26 [കാവൽക്കാരൻ] 518

 

വാതിലിലെ മുട്ടിന് വീണ്ടും ശക്തി കൂടിയപ്പോൾ ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് പോയി കുറ്റി തുറന്നു.

 

പുറത്ത് രാഹുലായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് എന്തെന്നില്ലാത്ത ടെൻഷനുണ്ട്.

അവന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട് കാര്യമാക്കാതെ, വളരെ സാധാരണ രീതിയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു,

 

“എന്താടാ…?”

 

“ദേവാ… മൊത്തത്തിൽ പ്രശ്നമാണ്!”

 

ശ്വാസം ആഞ്ഞെടുത്തുകൊണ്ട് നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു.

 

അവന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രാന്തി കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണിലെ ആ ഉറക്കച്ചടവും മന്ദതയും പെട്ടെന്ന് എങ്ങോട്ടോ മാറി. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പൊന്ന് കൂടി.

 

“എന്താടാ… എന്ത് പറ്റി?”

 

ഞാൻ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.

 

“നാട്ടുകാരൊക്കെ തീപ്പന്തവും പിടിച്ച് കൂട്ടത്തോടെ വീടിന് പുറത്തിറങ്ങിയിരിക്കുകയാ ദേവാ…!”

 

അവൻ വല്ലാത്തൊരു പേടിയോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

 

“എന്തിനാടാ നാട്ടുകാരൊക്കെ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?”

 

എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പകൽ പോലും പുറത്തിറങ്ങാൻ ഭയന്നിരുന്ന മനുഷ്യരാണ്, അതും ഈ ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയ സമയത്ത്.

 

“അവർ ബാലു അങ്കിളിനെ കാണാൻ വന്നതാ ദേവാ…”

 

അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് രാഹുൽ എന്റെ കയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. നേരെ പോയത് മുകളിലത്തെ ടെറസിലേക്കായിരുന്നു.

 

ടെറസിന്റെ കൈവരിയോട് ചേർന്ന് നിന്ന് അവൻ ദൂരേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

 

“അങ്ങോട്ട് നോക്ക്…”

 

അവൻ ചൂണ്ടിയ ദിക്കിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി.