നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 26 [കാവൽക്കാരൻ] 518

ചേച്ചി വലിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇവിടുത്തെ ഇന്റർനെറ്റ് കണക്ഷനുകൾ അവർ പകുതിയിലധികവും കട്ട് ചെയ്തു. അത്യാവശ്യം കോൾ ചെയ്യാൻ മാത്രമേ നെറ്റ്വർക്ക് കിട്ടുന്നുള്ളൂ. അതിൽത്തന്നെ, ഇവിടുന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന ഓരോ കോളുകളും വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജുകളും സൈബർ സെല്ലിന്റെ കർശന നിരീക്ഷണത്തിലാണ്. ആരെങ്കിലും ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ പറഞ്ഞ് ഒരു മെസ്സേജ് അയക്കുകയോ ഫോട്ടോ ഇടുകയോ ചെയ്താൽ അഞ്ച് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ പോലീസ് വീട്ടിലെത്തും. ‘വ്യാജവാർത്ത പരത്തി നാടിനെ പരിഭ്രാന്തിയിലാക്കുന്നു’ എന്ന കുറ്റം ചുമത്തി അവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുമെന്ന് ജീപ്പിൽ മൈക്കിലൂടെ പോലീസ് അനൗൺസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.”

ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദം ഒരല്പം വിറച്ചു.

“സ്വന്തം ജീവൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം എന്ന ഭയത്തിൽ, വാതിലടച്ച് ഇരുട്ടിൽ കഴിയുന്ന ഈ നാട്ടിലെ സാധാരണ മനുഷ്യർ എങ്ങനെയാണ് പോലീസിനെതിരെ പ്രതികരിക്കുക? പുറത്തുള്ള സ്വന്തം ബന്ധുക്കളോട് പോലും, പോലീസ് പഠിപ്പിച്ച ആ ‘പകർച്ചവ്യാധിയുടെ’ കള്ളക്കഥ പറയാനേ ഇവിടുത്തുകാർക്ക് നിർവ്വാഹമുള്ളൂ. അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളെ വിളിച്ചപ്പോൾ ആർക്കും ഇതൊന്നും പറയാൻ കഴിയാതിരുന്നത്. താഴെവെച്ച് ഗീതാമ്മ നിങ്ങളോട് കള്ളം പറഞ്ഞതും ഈ പേടികൊണ്ടാണ്.”

ചേച്ചി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന അവസാനത്തെ സംശയവും ഇല്ലാതായി. വളരെ കൃത്യമായ, പഴുതുകളില്ലാത്ത ഒരു സിസ്റ്റം! പുറംലോകം അറിയുന്നത് അതിമാരകമായ ഒരു വൈറസ് പടരുന്നതുകൊണ്ട് അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രാമത്തെയാണ്. എന്നാൽ സത്യത്തിൽ, ആ ഗ്രാമത്തിനുള്ളിൽ മാന്ത്രികതയുടെയും അസുരശക്തികളുടെയും വലിയൊരു കൂട്ടക്കുരുതിയാണ് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സർക്കാരിന്റെയും പോലീസിന്റെയും ഈ വലിയ ‘കവർ അപ്പ്’ (Cover-up) ഓപ്പറേഷൻ, ഞങ്ങളെ പുറംലോകത്തിന്റെ യാതൊരു സഹായവുമില്ലാത്ത, തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു യുദ്ധഭൂമിയിലേക്കാണ് വലിച്ചെറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും ബോധ്യമായി.