നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 26 [കാവൽക്കാരൻ] 518

ഇതെന്താണ് സംഭവമെന്നറിയാതെ ഞങ്ങൾ അവിടെത്തന്നെ നിന്നുപോയി. പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്നും വളരെ പരുക്കനായ ആ വിളി വന്നത്.

“ഡോ…!”

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

കയ്യിലൊരു ലാത്തിയുമായി ഞങ്ങളെത്തന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരു പോലീസുകാരനായിരുന്നു അത്. ഈ പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ പുതിയൊരു കൂട്ടം ആളുകളെ കണ്ടതിന്റെ സംശയവും ദേഷ്യവും ആ നോട്ടത്തിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു….

“നിങ്ങളൊക്കെ ആരാ? ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യുവാ?”

പോലീസുകാരൻ കയ്യിലെ ലാത്തി ഒന്നുകൂടി മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അയാളുടെ നോട്ടത്തിൽ വലിയ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ എന്തെങ്കിലും മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ നിധി പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് കയറി പറഞ്ഞു:

“ഞങ്ങൾ ഇവിടുത്തുകാരാ സാറേ… എന്റെ വീട് കുറച്ചുകൂടി അപ്പുറത്താ. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഞങ്ങളൊരു യാത്ര പോയതാ, ഇപ്പോൾ തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിയാ…”

വളരെ സ്വാഭാവികമായി തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

പോലീസുകാരൻ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും അടിമുടി ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ തോളിലെ വലിയ ബാഗുകളും, ക്ഷീണിച്ച മുഖങ്ങളും കണ്ടപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകണം.

നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളൊന്നും അറിയാതെ പെട്ടുപോയവരാണെന്നൊരു ഭാവം അയാളുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു.

“ശരി…”

അയാളുടെ സ്വരത്തിലെ കടുപ്പം ഇപ്പോൾ കുറച്ചു കുറഞ്ഞിരുന്നു.