നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 26 [കാവൽക്കാരൻ] 518

കൂട്ടത്തിലൊരാൾ മുന്നോട്ട് കയറി ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു

പോലീസ് ഓഫീസർ അവരെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു,

“നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നത് അസംബന്ധമാണ്. അവിടെ പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് വലിയൊരു വൈറസാണ്… അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ…”

“മതി നിർത്ത് സാറേ!”

തോക്കും പിടിച്ച് നിന്ന ബാലു അങ്കിൾ ജനക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ നിന്നും ഗർജ്ജിച്ചു.

“ഇനി ആ വൈറസിന്റെ കള്ളക്കഥയും പറഞ്ഞ് ഈ നാട്ടുകാരെ വിഡ്ഢികളാക്കാൻ ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട.ഇനി ഞങളുടെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനെയായിരിക്കില്ല…”

പരിക്കുപറ്റിയവരെ നോക്കി ഒരാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി…

ഓഫീസറുടെ മുഖത്തെ പരുക്കൻ ഭാവം ഒന്നുമാറി. അല്പം നിസ്സഹായതയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു,

“കാര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കാതെയാണ് നിങ്ങളീ സംസാരിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ ഈ തോക്കും പിടിച്ച് ഇരുട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ തീരുന്ന പ്രശ്നമല്ല അവിടെയുള്ളത്. അതൊരു ആത്മഹത്യയാണ്! ഞങ്ങളുടെ ഫോഴ്സ് അവിടെ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ദയവുചെയ്ത് ഈ ജനങ്ങളെയും കൊണ്ട് നിങ്ങൾ തിരിച്ചുപോണം…നമ്മൾ എന്തിനോടാണ് നേരിടുന്നതെന്ന് നമ്മൾക്ക് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല. അതൊരു പക്ഷെ നിങ്ങൾ പറയുന്ന കേട്ടുകഥകളിലെ നരിമാടൻ ആവാം അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യർ തന്നെയാവും ദയവായി ഞങൾ പറയുന്നത് കേൾക്കു….”

“ഇല്ല സാറേ…”

ബാലു അങ്കിൾ തന്റെ കയ്യിലെ ഡബിൾ ബാരൽ തോക്ക് ഒന്നുകൂടി മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“സ്വന്തം പോലീസുകാരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ പാടുപെടുന്ന നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാ ഈ നാട്ടുകാരെ രക്ഷിക്കുന്നത്? ദാ നോക്ക്… അവിടെ ദൂരെ ഞങ്ങൾ ജീവന് തുല്യമായി കണ്ടിരുന്ന ആ അമ്പലവും കാവും ഇപ്പോൾ കത്തിയെരിയുകയാണ്. സാറിന്റെ തോക്കിനും ലാത്തിക്കും തടുക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നിനെ നേരിടാൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ പോകുന്നത്. ഈ നാട് ഞങ്ങളുടെയാണ്. ഒന്നുകിൽ ആ ദുഷ്ടശക്തിയെ ഞങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഇല്ലാതാകും. അല്ലാതെ ഇനി ഭയന്നോടി വാതിലടയ്ക്കാൻ ഇന്ദ്രനീലത്തിലെ ഒരു മനുഷ്യനും തയ്യാറല്ല!”