തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍] 326

“മോനൂസിനോട് ഞാനിപ്പോ പറഞ്ഞല്ലേ ഉള്ളു ഇങ്ങനൊന്നും പറയല്ലെന്ന്..എനിക്ക് നാണായിട്ട് വയ്യ..” ഞാൻ അനുഷേച്ചിയുടെ കൈ എന്റെ വായിൽ നിന്നും പിടിച്ചു മാറ്റി.

“ചെയ്യുമ്പോ നാണം ഒക്കെമാറും ചേച്ചി. പ്ലീസ് അനുഷേച്ചി. ഏട്ടത്തി ഇല്ലേൽ മാത്രം മതി. ഞാൻ  ആരുമറിയാതെ വരാ! എനിക്ക് തരുഒ….”. അനുഷേച്ചി കരയുന്ന പോലെ മുഖമാക്കി എന്നെ നോക്കി. ഇഷ്ടക്കേട് കൊണ്ടൊന്നുമല്ല നാണവും,ഏട്ടത്തിയും ,അമ്മയുമുള്ള പേടിയുമാണ്. എന്റെ കുണ്ണപ്പാൽ വരെ കുടിച്ചിറക്കിയ പെണ്ണിന്, എനിക്ക് നക്കി സുഖിക്കാൻ ആ കാല് പൊളിച്ചു തരുന്നതിനു വേറെ എന്തിഷ്ടക്കേടുണ്ടാവാനാ?

“പ്ലീസ് പ്ലീസ് പ്ലീസ്..എന്റെ സുന്ദരി ചേച്ചിയല്ലേ?…” ഞാൻ നിർത്താതെ പെണ്ണിനെ സോപ്പിട്ടു.കവിളിലും, താടിയിലും കൊഞ്ചിച്ചു അനുഷേച്ചിയോട് കേണു. അതിലങ്ങു ചേച്ചി വീണു.

“ആഹ് മതി നിന്റെ കള്ള സോപ്പിടൽ ദുഷ്ടാ..ഏയ്യൊരു വിചാരേ മനസിലുള്ളു..പിന്നെ ഇതൊരു സ്ഥിരം പരിവാടിയാണെന്ന് കരുതണ്ടാ ട്ടോ ഒറ്റവട്ടം. ഹോ…എന്നാലുമെന്റെ കൃഷ്ണാ പേടിയും നാണവും ഒന്നുമില്ലാത്ത ചെക്കനെ എന്റെ തലയിൽ വെച്ച് തന്നല്ലോ !!” അനുഷേച്ചി എന്റെ മൂക്കിന് പിടിച്ചു വലിച്ചു ചിരിച്ചു.

“എന്റെ സുന്ദരി ചേച്ചി…” ഞാൻ രണ്ടു കവിളിലും സന്തോഷം കൊണ്ട് അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചു പറഞ്ഞു.

“ഓ…”അനുഷേച്ചിയുടെ മുഖം തുടുത്തു.

പിന്നേയും ഞങ്ങൾ ഇത്തിരി നേരം കൂടെ അമ്മയുടെ കാര്യവും ഏട്ടത്തിയുടെ കാര്യവും കയ്യും കയ്യും കോർത്തു പിടിച്ചു നിന്ന് പറഞ്ഞു. ഇന്നലെ ചേച്ചി ഞാനുമായി കളിയും കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ ചെന്നപ്പോ ഏട്ടത്തി ഉണർന്നു എവിടേ പോയി എന്ന് ചോദിച്ചു പോലും. പാല് നിറഞ്ഞു കളയാൻ പോയതാണെന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിവായപ്പോ ഏട്ടത്തിക്ക് സംശയം ഒന്നുമില്ല എന്ന് അനുഷേച്ചി പറഞ്ഞു. എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണു.