തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍] 327

ഏട്ടത്തിയോട് ഞാൻ എടുക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം അനുഷേച്ചിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലെന്ന് ചേച്ചി തന്നെ പറഞ്ഞു.

“നമ്മുടെ ഏട്ടത്തിയല്ലേടാ,നീ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോ എനിക്കെന്റെ മോനൂസിനോട് ഇഷ്ടം കൂടുന്നേയുള്ളൂ…” ആ ഒരു വാക്ക് മതിയായിരുന്നു. അനുഷേച്ചിക്ക് എന്നോടുള്ള വിശ്വാസം എത്രത്തോളം ഉണ്ടെന്നറിയാൻ. വാവക്ക് വേണ്ടി അമ്മ പാല് രാവിലെ മുതൽ വരുത്താൻ തുടങ്ങിയ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ അമ്മയുടെ മനസ്സ് മനസ്സ് എന്താണെന്ന് അറിയണേൽ അത് കുത്തിതുറന്നു നോക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അനുഷേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എനിക്കും തോന്നിയത്. അല്ലാതെ എങ്ങനെ കണ്ടു പിടിക്കാനാ തടകയുടെ മനസ്സ്.

താഴേക്ക് പോവുന്നതിനു മുന്നേ എനിക്കൊരു നല്ലയുമ്മ കവിളിൽ കടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നാണ് ഞങ്ങളിറങ്ങി പോയത്. ചോറ് കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ വന്ന ഏട്ടത്തി ഞങ്ങളിറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് സ്റ്റെപ്പിന് താഴെ നിന്നു.

ഏട്ടത്തി എന്നെയും ചേച്ചിയേയും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഈശ്വരാ ചേച്ചി ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഇട്ടിരുന്നോ. എന്റെ മുഖത്തെല്ലാം ആ പാടാണോ? ഇങ്ങനെ ഏട്ടത്തി നോക്കാൻ. ഇല്ലേൽ ഞങ്ങൾ കള്ളത്തരം കാട്ടുന്നത് ഏട്ടത്തിക്ക് മനസ്സിലായോ? അനുഷേച്ചിയുടെ മുഖം ഏട്ടത്തിയുടെ നോട്ടത്തിൽ ഇത്തിരി പേടിയിൽ ഉരുണ്ടു കൂടി.

“രണ്ടാളും തല്ല് കൂടായിരുന്നു ല്ലേ?..ആദിയുടെ കരച്ചില് കേട്ടല്ലോ…” ഹോ…പിടിച്ചു വെച്ച ശ്വാസം ഞാൻ ആരുമറിയാതെ ആശ്വാസം പോലെവിട്ടു.കള്ളത്തരം മനസ്സിലായില്ല എന്ന സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാൻ അനുഷേച്ചിയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.അപ്പോ ഏട്ടത്തി എന്റെ മുഖത്തു മെല്ലെ തൊട്ട് നോക്കി. ഉമ്മ തന്ന് അനുഷേച്ചി കടിച്ച ഭാഗത്ത്. പാടുണ്ടോ? അയ്യോ.