തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍] 327

“എന്താണ്..”പരുക്കൻ ശബ്‌ദം. ദേഷ്യത്തിലാണ്!

എന്താണമ്മേ പ്രശ്നം എന്തിനാ പട്ടിണി കിടക്കണേ എന്ന് ചോദിച്ചു കുറേ ചീത്ത പറയാനാ തോന്നിയത് എങ്കിലും. ഒരു ഞെക്ക് ഞെക്കിയാൽ ഫോൺ കട്ടാക്കി അമ്മക്ക് പോവാലോ എന്ന് തോന്നിയപ്പോ. എല്ലാം ഞാൻ പിടിച്ചു വെച്ചു.

“അമ്മേ ഫുഡ്‌ കഴിച്ചില്ലലോ?…” ഞാൻ സാധാരണ  പോലെ ശബ്‌ദം താഴ്ത്തി സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ലെങ്കിൽ…” മറുചോദ്യം. ഈശ്വരാ ..ദേഷ്യണോ അതോ എന്നെ കളിപ്പിക്കാണോ? എന്നൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ലലോ!

“ഒന്നും കഴിക്കല്ലേ, ഞാനമ്മക്ക് ഫുഡ്‌ വാങ്ങുന്നുണ്ട്..വേഗം വരാ ഒക്കെ…” ഇനിയൊന്നും കേൾക്കാനും, പറയാനും തോന്നിയില്ല. ഞാൻ വേഗം ഫോൺ കട്ടാക്കി. ഫോൺ എടുത്തോണ്ട് അമ്മക്കത്രക്ക് ദേഷ്യവും വാശിയും ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇല്ലേൽ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ നിക്കോ? എന്റെ മനസിലുള്ള വിഷമം ഇത്തിരിയെങ്കിലും അമ്മയുടെ ഒച്ച കേട്ടപ്പോ കുറഞ്ഞു.

വേഗം ഞാൻ നല്ല ചിക്കൻ ബിരിയാണി കിട്ടുന്ന ഹോട്ടലിൽ നിർത്തി പാർസൽ വാങ്ങി.വീട്ടിലെത്താൻ കൊതിയായി. ആദ്യായിട്ടാണ് അമ്മക്ക് ഇങ്ങനെ ഫുഡ്‌ വാങ്ങി വീട്ടിൽ പോവുന്നത് . തെറ്റി പിണങ്ങി നിൽക്കുന്ന എന്റെ അമ്മപെണ്ണ് വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാണ്. അനുഷേച്ചി വന്നേരെ അമ്മയെ ഒന്ന് തനിച്ചു കിട്ടിയിട്ടില്ല.വിഷമം എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോ പ്രശ്നം എല്ലാം തീരുമ്പോ എനിക്കമ്മ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുമ്മ തന്നാലോ. ഒന്നും വേണ്ട കൊഴുത്ത അമ്മയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാലും മതി.

വലിയ തറവാട് വീട്ടിൽ ഒറ്റക്ക് പിണങ്ങി ഇരിക്കുന്ന അമ്മപെണ്ണിനെ കാണാൻ തിടുക്കമിട്ട് ഞാൻ വണ്ടി ഓടിച്ചു.