ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

ഞാൻ പതുക്കെ മുൻവാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ജനലിന്റെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി! അത് സമീറ ഇത്ത തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവർ ഒറ്റയ്ക്കല്ലായിരുന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ഔദ്യോഗിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, കയ്യിൽ ഒരു ഫയലും പിടിച്ചുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത നിൽക്കുമ്പോൾ, കൂടെ ഓഫീസിലെ മറ്റൊരു ജീവനക്കാരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും വരുത്താതെ, വിയർപ്പ് പതുക്കെ തുടച്ചുകളഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്നു.

“ആഹാ റഹീം, നീ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ടോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നാൽ കൂടെയുള്ള ആളെ ഓർത്ത് അല്പം ഗൗരവം നടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എന്താ ഇത്താ… ഓഫീസിൽ പോയതല്ലേ? വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഒരു ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ പെൻഡിങ് കിടക്കുവായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വരാമെന്നാ വിചാരിച്ചതെങ്കിലും, ഈ വഴിക്ക് ഒരു സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നപ്പോൾ ഫയലിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഒന്ന് മാർക്ക് ചെയ്തു തരാൻ വന്നതാ. അബ്ബു ഇല്ലെങ്കിൽ ആയിഷ മോളെക്കൊണ്ട് ഒപ്പിടുവിച്ച് നാളെ ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചാൽ മതി. ആയിഷ എവിടെ?” സമീറ ഇത്ത ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും സോഫയിൽ ഇരുന്ന് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ആയിഷ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പക്ഷേ, സോഫയിൽ വെച്ച് എന്റെ കൈകൾ തട്ടിയതിന്റെയും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചതിന്റെയും ആ ഒരു ചോരത്തിളപ്പും വിയർപ്പും അവളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും പ്രകടമായിരുന്നു.