ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

“ആ ഇത്താ… എന്താ കാര്യം?” ആയിഷ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഈ ഫയലിൽ ഒന്ന് ഒപ്പിടണം മോളെ. നാളെ റഹീമിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാലും മതി,” സമീറ ഇത്ത ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ഇത്തയുടെ കൂടെ വന്ന ജീവനക്കാരൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഫോൺ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി അല്പം മാറി നിന്നത്. ആ സമയം നോക്കി സമീറ ഇത്ത ആയിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങിനിന്നു. ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ വലിയ ചന്തികൾ ആയിഷയുടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നോ? ഹാളിലെ സോഫയൊക്കെ അല്പം മാറി കിടക്കുന്നുണ്ടല്ലോ… തലയണയൊക്കെ താഴെയാണല്ലോ വീണു കിടക്കുന്നത്,” സമീറ ഇത്ത സോഫയിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഹാളിലെ ആകെ അലങ്കോലമായ അവസ്ഥ സമീറ ഇത്തയുടെ മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തപ്പിയെടുക്കാൻ അവർക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. ഇത്തയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ആയിഷയുടെ മുഖം വീണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു.

ആയിഷ പേടിയോടെ അവളുടെ തട്ടം ഒന്നുകൂടി നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. സമീറ ഇത്തയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവൾ തറയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഇത്തയുടെ വലിയ മാറിടം ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നുതാഴുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസറുടെ ഗൗരവത്തോടെ കൂടെയുള്ള ജീവനക്കാരൻ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോഴും, ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.