ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ സമീറ ഇത്ത കാര്യങ്ങളെല്ലാം തങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി എന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ ഭീഷണിയേക്കാൾ ഉപരി, ഞങ്ങളുടെ രഹസ്യം തന്നിൽ ഭദ്രമായിരിക്കുമെന്ന ഒരു ഉറപ്പാണ് ആ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്.

സമീറ ഇത്തയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളും പടികളിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവർ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തുതന്നെ നോക്കിനിന്നു. നടന്നുപോകുമ്പോൾ സാരി തുളച്ചുകാണിക്കുന്ന സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം എന്റെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ചിന്തയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചിരുന്നു.

ഞാൻ വേഗം മുൻവാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. ആയിഷ സോഫയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.

“റഹീം… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ! ഇത്തയ്ക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?” അവൾ തലയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ. ഇത്ത ആരോടും പറയില്ല. ഇത്തയുടെ ആ സംസാരവും നോട്ടവും കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്… അവർക്ക് നമ്മളോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ലെന്നാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ഇത്തയ്ക്ക് നമ്മളോട് വേറെ എന്തെങ്കിലും…” ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

“റഹീം… നീ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” ആയിഷ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ ശ്വാസമെടുപ്പ് അപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു.

​”അതുപിന്നെ… സമീറ ഇത്തയുടെ കെട്ടിയോൻ മരിച്ചിട്ട് കുറച്ചുകാലമായില്ലേ. ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ആ ഒരു താല്പര്യവും കള്ളച്ചിരിയുമൊക്കെ അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ കാര്യം പുറത്തുപറയാതിരിക്കാൻ ഇത്തയ്ക്ക് നമ്മളിൽ നിന്ന് മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലോ?” ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.