മാളവിക 8 [Abhisha] 132

അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?” മാളവിക തന്റെ ടോപ്പിന്റെ കഴുത്ത് മനപ്പൂർവ്വം ഒന്നു താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് വിനോദ് സാറിനോട് ചോദിച്ചു. അവൾ കുനിഞ്ഞ് വീൽചെയറിലിരുന്ന അമ്മയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം വിനോദ് സാറിന്റെ കൺമുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.

​അമ്മ മാളവികയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. “എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല മോളേ… ഇവൻ നിർബന്ധിച്ചതുകൊണ്ട് ഒന്ന് കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാ,” അമ്മ പറഞ്ഞു.അമ്മ സംസാരിക്കുമ്പോഴും വിനോദ് സാറിന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ മാളവികയുടെ മാറിലായിരുന്നു. ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് തന്റെ ശരീരം കണ്ട് സാർ ഉരുകുന്നത് മാളവിക നന്നായി ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ സാറിനെ നോക്കി വശ്യമായ ഒരു കള്ളച്ചിരി സമ്മാനിച്ചു.”ശരി സാർ, അച്ഛനും അമ്മയും മുകളിൽ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ പേപ്പർ കാര്യങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് റൂമിലേക്ക് പോവുകയാണ്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് മാളവിക മുന്നോട്ട് നടന്നു.അമ്മയെ അവിടുത്തെ ഒരു ജീവനക്കാരന്റെ അരികിൽ ഇരുത്തിയ ശേഷം വിനോദ് സാർ വേഗം മാളവികയുടെ ഒപ്പം നടന്നു. ആളൊഴിഞ്ഞ വരാന്തയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവളുടെ കൈകളിൽ പതിയെ പിടിച്ചു.

നോക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.​”മാളവിക… എനിക്ക് നിന്നോട് അന്ന് അങ്ങനെ പെരുമാറേണ്ടി വന്നതിൽ ഇപ്പോഴും വല്ലാത്ത വിഷമമുണ്ട്. നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കില്ലേ?” വിനോദ് സാർ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.അത്രയും സ്നേഹിച്ച,

ബഹുമാനിച്ച ഒരു സാർ തന്റെ മുന്നിൽ ഇരു കൈകളും കൂപ്പി കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അലിഞ്ഞു. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിൽ ചേർത്തു പിടിച്ചു.