മാളവിക 8 [Abhisha] 132

​വിനോദ് സാർ അത് പറയുമ്പോൾ മാളവികയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ലിഫ്റ്റിൽ വെച്ച് അവളുടെ ഇടതു മുലയിൽ അമർത്തിയ കൈകളുടെ ചൂടും, അവൾ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ച ആ വശ്യമായ ചിരിയുടെ ഓർമ്മയും ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് വിനോദ് സാറിനെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

​അച്ഛൻ: “അതേ സാർ, അവൾ വന്നതിൽ പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ്. രാഹുൽ ഗൾഫിൽ ആയതുകൊണ്ട് എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അവൾ തന്നെയാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കാറുള്ളത്.”

​വിനോദ് സാർ: “ശരി എന്നാൽ… ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങട്ടെ. അമ്മ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. നിങ്ങൾ സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചു പോകൂ. മാളവിക… നാളെ കാണാം കേട്ടോ.”

​മാളവിക: “ശരി സാർ… താങ്ക്സ് സാർ വന്ന് കണ്ടതിന്.”

​അച്ഛനും അമ്മയും സാറിനെ വാതിൽക്കൽ വരെ ചെന്ന് യാത്രയാക്കി. വിനോദ് സാർ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ മാളവികയോട് യാത്ര പറയാനായി ഒന്നുക്കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

വിനോദ് സാർ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോക്ടർ റൗണ്ട്സിനു വന്നു.അമ്മായിയെ പരിശോധിച്ച ശേഷം ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു “എല്ലാം സാധാരണ നിലയിലാണ്, എങ്കിലും അമ്മക്ക് ചെറിയ വേദന ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നത്കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഒരു ദിവസം കൂടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കട്ടെ, നാളെ രാവിലെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.മാളവിക അമ്മായിയുടെ കട്ടിലിനരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. സൗമ്യമിസ്സ് ആയിരുന്നു അത്.​”ഹലോ മാളൂ… നീ എവിടെയാ? സ്കൂളിലേക്ക് വരുന്നില്ലേ ഇന്ന്?” സൗമ്യയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു.