മാളവിക 8 [Abhisha] 132

“സ്കൂളിലെ കാര്യമല്ലേ, ഓഡിറ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. മകൾ പൊയ്ക്കോളൂ. ഇന്ന് രാത്രി ഞാനും അമ്മയും കൂടി ഇവിടെ അമ്മായിയുടെ കൂടെ നിന്നോളാം. നീ പോയി ആ പേപ്പർ വർക്കുകൾ സമാധാനമായി ചെയ്യ്.”​”അതേ അമ്മേ, അമ്മായിക്ക് വസ്ത്രങ്ങളും കുറവാണ്. ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി അമ്മായിക്ക് ആവശ്യമുള്ള കുറച്ചു ഡ്രസ്സും എടുത്ത്, എന്റെ പേപ്പർ വർക്കുകളും തീർക്കാം.

രാത്രിക്ക് മുമ്പ് തിരുമെകിൽ ഞാൻ ഇങ്ങോട് വരാം അല്ലെകിൽ രാവിലെ തേക്ക് ഉള്ള ഫുഡ്‌ ആയിട്ട് വരാം എന്നിട്ട് ഇവിടെ നിന്നും സ്കൂൾ പോയാൽ മതിയല്ലോ നാ,” മാളവിക പറഞ്ഞു.മാളവിക തന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗ് തോളിലിട്ടു.

അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ഇളം നീല സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പും ടൈറ്റ് കറുത്ത ലെഗ്ഗിൻസും കാരണം അവളുടെ വടിവുകൾ വല്ലാതെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പോകുന്നതിന് മുൻപ് അമ്മായിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു.

​”ഞാൻ പോയി വരാം അമ്മായി… നാളെ രാവിലെ നേരത്തെ എത്താം ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ വീട്ടിൽ പോയി ചെയ്യേണ്ട ജോലികളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു.

വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് അവൾ പതുക്കെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ആ യാത്രയിലുടനീളം ലാപ്ടോപ്പിലെ ഫയലുകൾ എങ്ങനെ വേഗത്തിൽ തീർക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അവളുടെ ആലോചന.ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിലുടനീളം മാളവികയുടെ മനസ്സ് ഓഡിറ്റിന്റെ ടെൻഷനിലായിരുന്നു.