മാളവിക 8 [Abhisha] 132

കുറച്ചു ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്നൊരു ശബ്ദത്തോടെ കാർ ഒന്ന് കുലുങ്ങി, വണ്ടി ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു. എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മാളവിക വേഗം വണ്ടി സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയപ്പോഴാണ് വണ്ടിയുടെ ഒരു ടയർ പൂർണ്ണമായും പഞ്ചറായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്.

​ജനവാസമില്ലാത്ത ഒരു വിജനമായ റോഡായിരുന്നു അത്. നേരം ഇരുട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു, മഴയും പെയ്യുന്നുണ്ട്. വണ്ടിയിൽ സ്റ്റെപ്പിനി ഉണ്ടെങ്കിലും അത് മാറ്റാൻ മാളവികയ്ക്ക് ഒട്ടും അറിയില്ലായിരുന്നു.ആകെ പരിഭ്രമിച്ച മാളവിക എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ ഫോൺ ഇടുത്തു.​”അത് സാർ…

സാറിനു തിരക്ക് ആണെകിൽ വേണ്ട. റോഡിയിൽ ഒന്നും ആരെയും കാണുന്നില്ല ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചുപോയി അത്കൊണ്ട് വിളിച്ചത് ആ സാർ അടുത്ത് വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയാൻ.”​”നീ ഒന്നും ആലോചിക്കണ്ട മാളൂ. നീ ലൊക്കേഷൻ അയക്ക്. ഞാൻ ഉടനെ അങ്ങോട്ട് വരാം. അവിടം വരെ വരാൻ എനിക്ക് മടിയില്ലല്ലോ,” സാർ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​സാർ അങ്ങോട്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ആശ്വാസമാണ് തോന്നിയത്. സാറിന്റെ ആ ഉറച്ച പിന്തുണ അവളുടെ പേടിയെ കുറച്ചു. അവൾ വാട്സാപ്പിൽ ലൊക്കേഷൻ ഷെയർ ചെയ്തു.

​”സാർ… ഇവിടെ നല്ല മഴയാണ്,” അവൾ കൊഞ്ചുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.​”ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ വണ്ടി എടുത്ത് ഇറങ്ങുകയാണ്. നീ വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ലോക്ക് ചെയ്ത് ഇരിക്കണം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം കോൾ വെച്ചു.മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ വിജനമായ വഴിയിൽ, താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്നും സഹായിക്കാൻ ഒരാളുണ്ടെന്നും ഓർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി.