മാളവിക 8 [Abhisha] 132

​അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ ആ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ചലിപ്പിച്ചു.പിങ്ക് ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആവേശത്തോടെ വിങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ നനഞ്ഞ പാന്റ് കൂടി അഴിച്ചു മാറ്റി.

​തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ മുഖം കഴുകിയപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവും ഉണർന്നു. അവൾ പതുക്കെ ആ കറുത്ത നൈറ്റ് ഷർട്ട് ധരിച്ചു. അതിന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ അവൾ ബോധപൂർവ്വം ഇട്ടില്ല. ആഴത്തിലുള്ള തന്റെ മുലച്ചാലും ആ സ്വർണ്ണത്താലിയും ആ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് കാണാമായിരുന്നു.

മുടി അലസമായി കെട്ടിവെച്ച് അവൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തയ്യാറായി.ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്ന മാളവിക നേരെ അമ്മായിയുടെ കട്ടിലിന് ഓപ്പോസിറ്റ് ഉള്ള ബെഡിൽ പോയി ഇരുന്നു. റൂമിലെ ടിവിയിൽ അപ്പോൾ ഏതോ സീരിയൽ ഓടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​”അമ്മായി… അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴാ പോയത്? മഴ കനക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഇറങ്ങിയോ?” മാളവിക മുടിയിലെ തോർത്ത് ഒന്ന് മുറുക്കി ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​”അവർ നീ വിളിച്ച ഉടനെ തന്നെ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി മോളേ. എത്തിയ ഉടനെ വിളിക്കാമെന്നാ പറഞ്ഞത്, പക്ഷേ ഇതുവരെ വിളിച്ചില്ല. ഒരുപക്ഷേ മഴ കാരണം എവിടെയെങ്കിലും പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ടാകും,” അമ്മായി ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.

​മാളവിക പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ടേബിളിലിരുന്ന കഞ്ഞിപ്പാത്രം എടുത്തു. “അമ്മേ, ചൂടോടെ ഈ കഞ്ഞി കുടിക്ക്. എങ്കിലേ ആ മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണം മാറൂ,” അവൾ കഞ്ഞി പകർന്ന് അമ്മായിക്ക് വാരി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി.കഞ്ഞി കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മായി അവളോട് ചോദിച്ചു,